دوستىاى كه حلاوت آن در دل قرار گرفته و به نويد آن محبّتْ دلِ من انس گرفته . و محال است در حكمهاى عدل تو آنكه اسباب رحمت را از معتقدانِ محبّتَت ببندى « 1 » . و در مناجات ديگر فرمودند : خداوندا ! بگردان ما را از آن جماعتى كه درختانِ شوق به تو در باغهاى سينه‌هاى ايشان ريشه را محكم كرده و سوزش « 2 » محبّت تو به رگ و ريشهء دلهاى ايشان احاطه نموده « 3 » . و فرمودند : و ملحق ساز ما را به بندگان خود آن چنان بندگانى كه به مبادرت به طاعتها به سوى تو مسارعت مىنمايند « 4 » و عَلَى الدَّوام درِ تو را مىكوبند و در شب و روز تو را پرستش مىكنند و از هيبت تو بر خود مىلرزند ، آن چنان كسانى كه صافى گردانيده‌اى از براى ايشان آبهاى محبّت و مودّت را كه بر آن وارد « 5 » مىشوند و رسانيده‌اى ايشان را به عطاياى بسيار . و فرمودند : و پر گردانيده‌اى باطنهاى ايشان را از محبّت خود و سيراب كرده‌اى آنها را از صافىِ شراب دوستى خود ، پس به سبب تو به لذّت مناجات تو رسيدند و از جانب تو به نهايت مقصودها پيوستند . و فرمودند « 6 » : به تحقيق كه « 7 » همّت من به تو منقطع شده و رغبت من به جانب تو مصروف شده ، پس تو مراد منى نه غير تو و از براى توست بىخوابى و كم‌خوابى من نه از براى غير تو . و ملاقات تو روشنى چشم من است و وصال تو آرزوى نفس من است . و به توست شوق من ، و حيرت من از شدّت وجد در محبّت توست و رقّت و حرارتِ شوق من به هواى توست و مقصود من رضاى توست و حاجت من ديدن

--> ( 1 ) . بحار الأنوار 91 : 153 از كتاب أنيس العابدين . ( 2 ) . سوزش / a s شورش . ( 3 ) . بحار الأنوار 91 : 150 مناجات 12 . ( 4 ) . مىنمايند / m مىنمايد . ( 5 ) . وارد / a داده . ( 6 ) . فرمودند / s a فرمود . ( 7 ) . a + عمل .